Kaarsje aansteken voor een zieke: wat betekent dat?

Op een zomerdag in Limburg

Op een mooie zomerdag fiets je met je partner door het heuvelachtige Limburg. Even een broodje en wat drinken, en dan zie je in de verte een kapelletje met een bankje. Prachtig om daar even tot rust te komen en rustig neer te strijken. Toch even nieuwsgierig voelen aan de deur — en de kapel blijkt open te zijn. Een tafel bij een Mariabeeld is helemaal gevuld met kaarsjes, en je besluit ook een kaarsje te branden voor je zieke buurvrouw. Baat het niet, dan schaadt het niet.

Veel mensen zullen deze situatie herkennen. Maar waar komt dit gebruik eigenlijk vandaan?

Een kaarsje branden: een gebaar met diepe wortels

In de katholieke traditie is het branden van kaarsen een krachtig symbool. Mensen geven daarmee te kennen dat ze hun gebed kracht willen bijzetten door echt iets te offeren. Natuurlijk offer je al je tijd wanneer je bidt voor iemand die ziek is, het moeilijk heeft of kracht kan gebruiken. Maar daarnaast offer je ook een kleine bijdrage — in het geloof dat dit gebaar door God wordt gezien en gehoord.

Over de hele wereld zijn duizenden kerken en kapellen waar je een kaarsje kunt branden voor iemand anders of voor jezelf. Meestal gebeurt dat bij het beeld van een heilige, die als voorspreker voor het gebed optreedt. Niet om de heilige zelf te aanbidden, maar om samen — in de verbondenheid met deze navolger van Christus — te bidden voor een bepaalde intentie.

Waarom juist een kaars?

In de middeleeuwen hadden kaarsen in Europa al een grote religieuze betekenis. Katholieke kerken gebruikten ze in de liturgie, en de kaars werd een symbool van gebed, zuivering en spiritueel licht. Er is ook iets heel tastbaars aan: de rook van een kaars stijgt op — net zoals een gebed opstijgt naar de hemel. Het licht van een kaars blijft branden ook als jij al weer verder fietst, verder leeft. Het gebed gaat door.

Dat is precies wat mensen voelen wanneer ze een kaarsje aansteken voor een zieke: ik kan niet meer doen, maar dit doe ik. Ik laat jou niet los.

Niet gelovig? Toch herkenbaar

Opvallend is dat dit gebaar lang niet alleen door gelovigen wordt gemaakt. Bij rampen, herdenkingen en ziekbedden steken mensen over de hele wereld kaarsen aan — ook mensen die zichzelf niet katholiek of religieus noemen. Het kaarsje raakt iets universeels: de behoefte om iets te doen voor iemand die je lief is, ook als je machteloos bent.

Een kaarsje aansteken voor een zieke: ook online

Niet altijd fiets je toevallig langs een kapelletje. Daarom heeft de Rafaëlparochie een digitale kapel gemaakt: een online plek waar je dag en nacht een kaarsje kunt aansteken voor iemand die ziek is, iemand die je mist, of gewoon als stil gebed.

Steek hier een digitaal kaarsje aan

Een kaarsje branden in Limburg: fysieke kapellen in de buurt

Niet altijd heb je je telefoon bij de hand, en soms wil je juist dat stille moment op een echte plek. De Rafaëlparochie heeft naast de digitale kapel ook nog drie fysieke kapellen in de regio waar je een kaarsje kunt aansteken. Welke dat zijn en waar je ze vindt, lees je op de pagina Kerken en kapellen van de Heilige Rafaëlparochie. Misschien fiets je er binnenkort wel langs.