De ziekenzalving is een sacrament voor mensen die kwetsbaar zijn door ernstige ziekte, ouderdom of een ingrijpende operatie. Het is geen laatste sacrament, zoals vroeger vaak werd gedacht, maar een teken van kracht, bemoediging en nabijheid. De Kerk volgt hierin het voorbeeld van Jezus, die mensen in hun lijden opzocht en hen nieuwe moed gaf.
Tijdens de ziekenzalving worden hoofd en handen gezalfd. De priester bidt om kracht, rust en vertrouwen. Wie dat wil en kan, kan ook de communie ontvangen.
De ziekenzalving is bedoeld voor situaties waarin iemand ernstig ziek is, een zware behandeling ingaat, merkt dat het leven kwetsbaarder wordt door ouderdom of behoefte heeft aan geestelijke steun.
Ook voor een ingrijpende operatie kan het sacrament een bron van kracht zijn. In de praktijk wordt het soms pas laat aangevraagd, terwijl het juist eerder in het ziekteproces steun kan geven. Het is dus niet alleen bedoeld voor het allerlaatste moment, maar juist voor de periode waarin iemand kracht en bemoediging nodig heeft.
De priester komt naar de plek waar de zieke verblijft: thuis, in het verzorgingshuis of in het ziekenhuis. De viering is eenvoudig en persoonlijk. Er worden korte gebeden uitgesproken, de priester legt de handen op en zalft vervolgens hoofd en handen. Als de zieke dat wenst en het mogelijk is, wordt ook de communie gegeven. Daarnaast kan een parochie jaarlijks een gezamenlijke ziekenzalving organiseren, voor wie het sacrament in een viering wil ontvangen.
De ziekenzalving geeft kracht om een moeilijke periode aan te kunnen en biedt bemoediging aan zowel de zieke als de familie. Het is een teken dat iemand niet alleen staat en dat zijn of haar leven in Gods handen geborgen is. Het sacrament helpt mensen om met rust en moed verder te gaan, ook wanneer de toekomst onzeker is.
Wie de ziekenzalving wil aanvragen voor zichzelf of voor iemand anders, kan contact opnemen met de pastoor. Samen wordt gekeken naar het juiste moment en de gewenste locatie.