Wat zegt de Bijbel over kinderen?

Kinderen zijn overal. Op schoolpleinen, in gezinnen, op sportvelden. Maar hoe kijken we eigenlijk naar kinderen? Zijn ze vooral “de toekomst”? Een verantwoordelijkheid? Of misschien zelfs een keuze die je wel of niet maakt? En belangrijker nog: wat zegt de Bijbel eigenlijk over kinderen?

Nog niet zo heel lang geleden waren grote gezinnen in Nederland heel normaal. Kinderen hoorden erbij. Niet alleen werden ze gezien als een geschenk van God, maar ze namen later het boerenbedrijf over of zorgden voor hun ouders. Kinderen krijgen was geen bewuste keuze — ze waren er gewoon. Pas vanaf de jaren zeventig, met de groeiende welvaart, veranderde dat. Kinderen moesten kansen krijgen. Ze gingen studeren, trokken naar de stad en bouwden hun eigen leven op. Het leven werd maakbaar.

Maar daar zit ook een keerzijde aan. Want als het leven maakbaar is… wat als het jou niet lukt? Heb je dan gefaald?

Laat de kinderen tot Mij komen

Juist daar zet de Bijbel een ander perspectief tegenover. Ten eerste zijn kinderen een geschenk lezen we in Psalm 127 en zoals elk geschenk ontvangen we het.

Een oude man zei eens gekscherend: Kinderen zijn een geschenk van God, tenzij God je ermee straft. Dat is natuurlijk niet waar, vooral omdat we een liefhebbende God hebben die juist het beste wilt voor ons en onze kinderen. Juist ook voor de ouders zijn kinderen een spiegel waarin je sterktes en zwaktes helemaal duidelijk worden.

Hierin kunnen we een voorbeeld nemen. Kinderen zijn open en eerlijk, nemen geen blad voor de mond en gelooft hetgeen de ouders vertellen. Daarom zet Jezus ze in het evangelie ook centraal. Mattheus schrijft in zijn evangelie dat Jezus de kinderen naar zich toe riep. Dat was, vooral in die tijd, hoogst ongebruikelijk. Hij zei dat we als een kind moeten worden om het koninkrijk van God binnen te gaan.

Maar daar ligt ook de verantwoordelijkheid voor de volwassenen. De leefregels die we als samenleving hebben zijn vaak ongeschreven regels. Maar Mozes kreeg die op stenen aangereikt en daar werd over gezegd “Spreek er met uw kinderen telkens opnieuw over, wanneer u thuis bent en onderweg, als u slapen gaat en opstaat”. Met andere woorden blijf het telkens herhalen, want juist dat is de duidelijkheid die kinderen nodig hebben.

De samenleving kijkt vaak naar wat kan een kind worden, maar de Bijbel kijkt er anders tegenaan en zegt, het kind is al waardevol! En daar waar de maatschappij zegt: ontwikkel jezelf zegt de Bijbel: je bent al geliefd.

Wat als jouw waarde niet afhangt van wat je bereikt… maar van wie je bent in Gods ogen?

Misschien kijk jij naar kinderen als iets van later. Misschien denk je er nog helemaal niet over na.

Maar Jezus keek anders. Hij zag in kinderen iets wat wij soms kwijt zijn geraakt: vertrouwen, eenvoud, openheid.

Misschien is de vraag dus niet alleen wat kinderen later zullen worden…maar wat wij van hen kunnen leren, vandaag.